22 Haziran 2016 Çarşamba

GALİBA ÇOK YORGUNUM...

Bu aralar gerçekten aşırının aşırısı yorgunum. Kendimi bombok hissediyorum hatta hissetmek için bile yorgunum sanırım.

Son iki ayda yaşadıklarım öncesi ayrı tabide ona hiç girmeyeyim işyerinde zaten çok yoğun çalışıyorum ev ayrı tantana ee sürekli oyun oynamak isteyen ilgi bekleyen bir deniz oğlan var şahin efendi ayrı dert ayy valla tükendim. Bide annemin kolunun kırılması hem oraya hem buraya yetiş derken bende bittim valla.

Eskisi gibi değilim hiç aşırı halsizim canım hiç birşey yapmak istemiyor. Hepsi zoraki hepsi görev icabı işe gel, eve git yemek hazırla sofra kur topla yıka haftasonu bigün denizi gezdir öbür gün temizlik yap.

İSYANLARDAYIMMMMMMM

Kendime vakit ayırmak istiyorum. Makyaj yapıp onbinlerce selfiee çekmek, yada avare avare kitapçılarda gezip ruhumu dinlendirmek istiyorum. Sahafları gezip sayfaları karıştırmak eski kitap kokusunu içime çekmek istiyorum. Ortaköye gidip mis gibi boğaz havası almak Salıpazarına gidip akşama kadar ortalığı talan edip dönmek istiyorum. En basitinden snapchatte snaplare bakarken sesini açıp gülebilmek istiyorum.

Ama küçük çocuklu bir anneysen ve kocan gezmeyi hiçmi hiç sevmiyor ve evden çıkmak istemiyorsa, hem dışarda çalışıp hem ev hem çocuk sana bakıyorsa maalesef herşey yarım kalıyor.

He bir benmiyim tabi değilim. Birsürü çalışan çocuklu hatta 2-3 çocuklu annelerde var tabi. Ama kimse kusura bakmasın ben o süper annelerden değilim bu kadarım elimden gelen bu daha fazla kendimi parçalayamaya cağım artık. Tamam kabul annelik çok güzel bişey oğlum bana bi sarılınca sakinleşiyorum evet ama samimi olalım kim kendine vakit ayırmak istemez ki.

İşten gelip koltuğa yayılmak hiçbirşey yapmadan uzanmak, belki arkadaşlarla dışarı çıkmak belki kitap okumak belki bi kahveyle dinlenmek kim istemez.

Bazı kadınlar vardır. Anne ve evhanımı olmak için yaratılmışlardır. Kendilerini evlerine (halıların perdelerin camların temizliğine yemeklerin görselliğine mutfak dolaplarının rengine v.b.) ve-veya çocuklarına adarlar. Tek dünyaları evleri çocukları ve kocalarıdırlar. Sürekli ne kadar mutlu bir aile tablosu oluşturduklarını anlatırlar.

Bazı kadınlarda biraz rahatlarına düşkündürler bakınız BEN :) Anne olmayı çok sevdim evet ama birde ben varım bakın burdayım benide görün sadece anne değilim ben DUYGUYUM benimde hislerim yapmak istediklerim hobilerim keyif zamanlarım var. Deniz oğlum benim bundan yaklaşık 20-25 sene sonra kendine yeni bir hayat kuracak. Ayda birkere ya ziyaretime gelecek ya gelmeyecek. Sonra ben pencerelerden bakıp bu geçen 50 senede ne yaptım diye düşünücem evet iyi bi evlat yetiştirdim eee başka çalıştım emekli oldum ona gelecek sağladım eee 3-5 bişeyde kenara attım. Peki başka nereyi gezdin nereyi gördün ne yaşadın nasıl eğlendin demezlermi adama?? Torunların yenına gelip babanne bize gençliğini anlatsana diyince ne anlatıcam ÇALIŞTIM ÇOK ÇALIŞTIM PARA BİRİKTİRDİM DENİZİ BÜYÜTTÜM İYİ BİR EŞ VE ANNE OLDUM. İŞTE BU KADAR HİKAYE BURADA BİTTİ. Hiç çekici değil dimi??

O yüzden hem annelik yapıp hem karış karış gezip hem eğlenmek istiyorummmmm.
Ama nasıl yaparım onuda bilmiyorum işte!!!

9 Haziran 2016 Perşembe

Kendimi tanıtmayacağım kimsenin okuyup okumaması umrumda da değil çünkü güncem burası günlüğüm dert ortağım gibi gördüğüm gezdiğim kızdığım güldüğüm eğlendiğim somurttuğum herşey buRda olacak. Hani böyle bazen dolarsın dolarsın boşalmak istersin ya bağıra bağıra işte öyle bişey.... Sayfalar dolusu yazmak istersin de üşenirsin ya da fırsat olmaz ya öyle öyle yazıcam işte :)

Görüşmek Üzere....